Marvel haat de Hulk: Hoe ze het meest furieuze icoon van de popcultuur volledig hebben verwoest in zowel films als comics
Laten we eerlijk zijn en stoppen met die gladde marketingpraatjes. Als je een Hulk-fan bent, voelt het afgelopen decennium als een giftige, eenzijdige relatie. Er is simpelweg geen andere verklaring voor: iemand op het hoofdkantoor van Marvel moet een serieuze, diepgewortelde persoonlijke vete hebben tegen de groene reus. Ze hebben het onmogelijke gepresteerd: het meest krachtige, door woede gedreven en prachtig tragische personage uit de popcultuur nemen en hem volkomen onherkenbaar maken.
Dit is precies hoe deze misdaad is gepleegd, op zowel het witte doek als in de stripboeken.
1. Hollywood veranderde hem in een wandelende grap (Het MCU)
Laten we beginnen bij de bioscoop, waar het gebrek aan respect zo overduidelijk is dat het bijna lachwekkend wordt. Herinner je je de Hulk nog die Manhattan met de grond gelijkmachtig maakte, buitenaardse slagschepen doormidden reet en Loki als een lappenpop door de lucht smeet? Vergeet hem maar.
- De persoonlijke boksbal van Thanos: In Avengers: Infinity War hadden de schrijvers een luie manier nodig om ons te laten zien dat Thanos een “echte zware jongen” was. In plaats van een slimme scène te schrijven, wat deden ze? Ze lieten Thanos de Hulk binnen de eerste drie minuten compleet laveloos slaan. Om het nog erger te maken, kreeg de Hulk daarna spontaan faalangst. Hij verstopte zich diep in Bruce Banner en durfde niet meer naar buiten te komen voor een rematch. Bedankt voor de vernedering, Marvel.
- Professor Hulk, oftewel: de ultieme sfeerspons: In Avengers: Endgame besloot Disney dat de levenslange, tragische worsteling van Bruce Banner met zijn innerlijke demon het niet waard was om op het scherm te tonen. Ze losten zijn hele personage-ontwikkeling op… achter de schermen! In plaats van een zinderende climax kregen we een Hulk met een bril, een gezellig vest en een permanente, sullige grijns, die selfies maakte met kinderen en taco’s uitdeelde. Ze castreerden het monster en lieten ons achter met een flauwe komische noot.
- Verstoppertje spelen met filmrechten: Omdat Marvel de winst moet delen met Universal Pictures voor elke op zichzelf staande Hulk-film, kozen ze ervoor om hem te degraderen tot een tweederangs personage in team-ups. Blijkbaar vernielt Disney een personage nog liever dan dat ze niet de volle 100% van de winst in eigen zak kunnen steken.
2. De Comics stuurden hem rechtstreeks naar de Hel (Na 2015)
“Oké,” zullen sommigen zeggen, “de films zijn voor het grote publiek, maar in de comics hebben ze hem vast wel gerespecteerd.” Vergeet het maar. Bij de stripboekdivisie besloot Marvel de erfenis van Stan Lee op een nog bizardere en ziekere manier te besmeuren. Ze gooiden de sciencefiction uit het raam en veranderden de Hulk in een horrorachtige duiveluitbanning.
- Van gammastraling naar puur satanisme: Je kent het klassieke verhaal van de gammabom en het tragische laboratoriumongeluk wel, toch? Welnu, Marvel besloot na 2015 dat wetenschap saai was. In de Immortal Hulk-reeks herschreven ze zijn oorsprong: de explosie was geen gewone wetenschap, maar scheurde een “Groene Deur” open die rechtstreeks leidde naar de diepste, meest ellendige krochten van de Hel.
- Letterlijk de Zoon van de Duivel: En dit is geen metafoor. De Hulk werd niet zomaar een eng, duister figuur; er werd expliciet onthuld dat hij de letterlijke Zoon van de Duivel is (de aardse avatar van de ultieme demonische entiteit die bekendstaat als The One Below All).
- De pop van de eeuwige verdoemenis: De onbegrepen held die oorspronkelijk alleen maar met rust gelaten wilde worden, werd herschreven tot een grotesk, demonisch omhulsel voor Satan, ontworpen om al het leven in de kosmos uit te roeien.
De harde realiteit
Of je hem nu smoothies ziet drinken in een oversized vest op het grote scherm, of hem demonische tentakels ziet kweken terwijl hij in en uit de Hel springt in de stripboeken: het resultaat is identiek. Marvel heeft met succes de ziel van de Hulk vermoord. De rauwe woede is weg, de wetenschap is weg, en de ontzagwekkende angst is volledig dood.
Welke van deze twee karaktermoorden maakt jouw bloed het meeste koken? De brave, sullige Disney-clown of de enge, metafysische satanische pop?